Betrokken vrijwilligers

Het is geweldig als vrijwilligers na hun periode in Nepal met VSN nog betrokken blijven bij een project. Omdat ze willen dat de situatie verbetert. Omdat ze blijvend het verschil willen maken in Nepal. Ik heb van de week een Facetimegesprek gehad met drie vrijwilligers om te praten over het dagcentrum voor autistische kinderen in Pokhara. Ze hebben daar alle drie een periode gewerkt en willen graag meedenken om de zaken daar (nog) beter te laten lopen. Om te kijken hoe de ontvangst in het centrum beter geregeld kan worden. Hoe er onderscheid gemaakt kan, nee moet worden tussen ervaren vrijwilligers (ervaring met autisme) en onervaren vrijwilligers. En wat de respectievelijke werkzaamheden dan kunnen zijn. Zo denken we samen na over het verbeteren. En ook om informatie en ervaring van vrijwilligers niet verloren te laten gaan. Door na te denken over een chatgroep voor vrijwilligers die er al geweest zijn en vrijwilligers die nadenken om er heen te gaan. En er is al een handleiding geschreven waardoor het voor nieuwe vrijwilligers al veel makkelijker binnenkomen is. Op deze manier benutten we elkaars kennis en informatie en maken we steeds meer het verschil in Nepal. Wel altijd samen met de lokale bevolking omdat zij het uiteindelijk ook moeten doen. Ik word erg blij van deze soorten van samenwerking. Wil jij ook het verschil maken in Nepal? Neem dan contact met ons op via deze website!

Groet!

Arend Compagner

Betekenis en het verschil maken

Een paar maanden geleden had ik een reünie van de 40ste Wachtmeestersopleiding, lichting 82/83 van de Koninklijke Marechaussee. Wat was het geweldig om na 37 jaar de jonge mannen van toen terug te zien als wijze mannen op leeftijd waarvan de meeste zelfs al met pensioen waren. De meeste nooit meer gezien en sommige gezichten vielen gelijk weer in de draadjes van mijn geheugen. Anderen vielen in het grote gat en lieten geen enkele blijk van herkenning toe. Namen  kon ik maar lastig koppelen aan de gezichten. Waarom begin ik hier over deze reünie? Omdat ik parallellen zie. Heel veel van mijn voormalige makkers zijn op missie geweest naar het buitenland. Soms hun eigen leven in de waagschaal gesteld in dienst van vrede en veiligheid. Eentje was er niet omdat hij met zijn 12e! missie bezig was in Mali. Zelf ben ik als 19-jarige in Libanon geweest voor UNIFIL en het is een ervaring die ik nooit meer zal vergeten. Vrijwilligers die overal in de wereld in andere landen het verschil maken, opereren vaak vanuit dezelfde motieven. Iets extra’s willen doen voor de wereld om ons heen. Betekenis geven en het verschil maken daar waar het zo gewenst is. In Nepal leven zoveel mensen onder de armoedegrens en is onderwijs nog steeds voor heel veel kinderen een groot probleem. VSN probeert daar in kleine stapjes verandering in te brengen. Door een eigen school in te richten. Maar ook door het ondersteunen van diverse projecten door het hele land. Gisteren zag ik als veteraan de overeenkomsten. En zelf het voorbeeld van die overeenkomst. En veteraan en vrijwilliger! En natuurlijk droeg ik op de reünie het T-shirt van VSN. Want de mannen hebben tijd en wie weet, willen zij ook nog het verschil maken in Nepal. Het zit in hun bloed! Wil jij ook het verschil maken? Neem dan contact met ons op en we gaan samen kijken hoe je een ongelofelijke ervaring op gaat doen. 

Geweldig!

Als contactpersoon van VSN Nepal krijg je soms ineens een mail waar je erg blij van wordt. Maar ook stil. Dat begint dan zo:

“Ik ben Guido Van Briel uit Belgisch-Limburgse Wijchmaal, deelgemeente van het stadje Peer. In april 2015 waren er in Nepal zware aardbevingen met 9000 doden als gevolg en vele dorpen werden totaal verwoest. Enkele maanden later ging ik voor de eerste keer naar India en Nepal. Ik heb er de ellende gezien. Van de wereldwijde donoracties was helaas amper iets te merken. “

En dat gaat verder met:

“In Wijchmaal richtte ik, samen met 3 andere Wijchmalenaren, de vereniging “Namaste Nepal” op. Het zijn: ondergetekende, Stephan Daniëls, Ronnie Vanhout en Filip Froyen  De vereniging kreeg erkenning vanwege de Mondiale Raad van de stad Peer en van het Internationaal Comité-Limburg.

We organiseerden een spagetthiavond, een steunavond en op de lekkerbekkenmarkt van Peer hielden we een drankstandje open. Met her en der nog wat kleinere acties en mede dankzij extra giften beschikten we over een mooie som van 2500 euro. We bezochten dus in 2016 datzelfde schooltje in Katunje, betaalden de studies van een student (Suraz Karki) en kochten 44 winterjasjes voor de kinderen van een tehuis in Pharping.”

En dan nu in 2018:

“Collega Filip Froyen werkte in het recente verleden reeds mee met VSN bij de heropbouw van een schooltje in Salleri. Dit is een Nepalese vrijwilligersorganisatie en staat voor ‘Volunteer Society Nepal’. Deze organisatie helpt o.a. de minderbedeelden in het land.

Zoals u kunt lezen: wij willen ook uw vrijwilligersorganisatie helpen. Graag wil ‘Namaste Nepal’ €2000 schenken aan VSN. Van Filip heb begrepen dat dit bijv. het project “children with intellectuel physical disability” zou kunnen zijn. Uiteraard staan wij hier volledig achter. Ondergetekende en collega Stephan komen van 17-10 t/m 7-11 naar Kathmandu. Wij zullen landen op 18-10 in de vroege ochtend.”

 

Kijk en dat is toch geweldig. Vier mannen die door eigen ervaringen in Nepal meer willen doen en allerlei activiteiten opzetten om Nepal en de bewoners te helpen. Wij als VSN zullen de mannen een warm welkom heten. Bij voorbaat bedankt voor deze prachtige gift. En het zal zeker ten goede komen aan bovengenoemd project.

 

Nepal en vrijwilligerswerk

Vrijwilligerswerk in een mooi maar arm land

Zomaar een artikel in een landelijk dagblad. En het raakt me gelijk. Beelden en herinneringen komen uit alle hoeken van mijn geest. Het gaat over Nepal. Een dik jaar geleden hielp ik daar zes weken mee als vrijwilliger voor VSN (Volunteer Society Nepal). Wat een indrukwekkende tijd. Wat ben ik mezelf ook tegengekomen. Tijdens de derde dag van de Poon Hill track wilde ik bijna opgeven. Mijn knie protesteerde, mijn gedachten vlogen overal heen en de weg was spekglad door ijs en sneeuw. Maar als oud beroepsmilitair zette ik natuurlijk door;). En heb daarna nog prachtige weken gehad op scholen en andere projecten. Allermooiste herinnering? Dat ik een geiser schonk aan een familie waar straatkinderen opgevangen werden. En dat een meisje van 13 haar handen voor het eerst onder een warme straal hield. Haar gezicht zal ik nooit vergeten! Maar verder vooral de contacten met Nepalesen. In het krantenartikel wordt de situatie geschetst in Nepal drie jaar na de verwoestende  aardbeving. Negenduizend mensen vonden de dood, 600000 huizen stortten in en 288000 huizen raakten beschadigd. Ja er is wel wat opgebouwd maar er wonen nog steeds veel mensen in golfplaten hutjes of tenten.  De trage opbouw is vooral te verklaren omdat een aardbeving met deze omvang eerst noodhulp vraagt. Zoals eten, herstel van waterleidingen, tenten en sanitaire voorzieningen. Maar de trage huizenbouw is ook te wijten aan andere zaken. Zoals  handelsblokkades op de grens met India, een tweede aardbeving, overstromingen, emigratie van jongeren (gaan naar de Golfstaten om geld te verdienen) en het tekort aan bouwvakkers. Maar de instabiliteit van de overheid is ook een grote boosdoener geweest. Hopelijk wordt dit met de nieuwe regering beter. Al met al verdient dit prachtige land met zijn gastvrije inwoners alle hulp die geboden kan worden. Naast de bekende hulporganisaties verzorgt de geheel Nepalese organisatie VSN al veertien jaar hulp door middel van diverse projecten. Nepal heeft voor veel mensen in het Westen een magische klank. En je kan echt iets betekenen als vrijwilliger. Jongeren, studenten, ouderen, steeds meer mensen beseffen dat ze iets toe kunnen voegen aan hun ervaringen/herinneringen. Vrijwilligerswerk in Nepal maakt voor altijd mooie herinneringen. Voor meer info: www.vrijwilligerswerknepal.eu.

Arend Compagner

Vrijwilligers gezocht!

Vrijwilligers gezocht voor bouwwerkzaamheden

VSN heeft, naast alle andere projecten,  twee belangrijke projecten, namelijk het  vrouwencentrum en gehandicaptencentrum. Deze centra dragen veel bij om mensen zowel onafhankelijk en gesocialiseerd te maken. De centra hebben met hulp van de vrijwilligers veel verbeteringen kunnen doorvoeren op het gebied van infrastructuur en middelen. De bijdragen van VSN aan het verstrekken van onderwijs- en kinderopvangfaciliteiten aan de vrouwen en verstandelijk gehandicapte kinderen is heel erg nodig. En de centra zijn  VSN erg dankbaar voor alle hulp. Read more

Nieuwe wet beschermt menstruerende meisjes

Het heeft de Nederlandse pers gehaald, o.a. in de Volkskrant en in Linda Nieuws verscheen het volgende bericht waar wij erg blij mee zijn:

VROUWEN UIT HUIS VERBANNEN VANWEGE MENSTRUATIE IN NEPAL VOORTAAN STRAFBAAR

In Nepal hadden vrouwen tot voor kort vier dagen lang geen toegang tot hun huis als ze ongesteld waren. Dit oude hindoegebruik is nu gelukkig in de ban gedaan.

Het parlement heeft een wet aangenomen die dit strafbaar maakt.

BOETE
Als iemand toch de toegang van een vrouw in haar huis weigert omdat ze menstrueert, kan dit een boete van 25 euro opleveren. Volgens het hindoegebruik mochten de vrouwen tijdens hun menstruatie vier dagen niet in huis komen omdat ze dan ‘onrein’ zouden zijn.

SLAPEN IN DE KOEIENSTAL
De vrouwen werden naar de koeienstal of andere plekken buiten de woning verbannen. Ook mochten ze geen andere mensen of runderen aanraken en moesten ze met hun handen van fruit en groenten afblijven. Op zijn vroegst op de vijfde dag werden zij weer in huis getolereerd.

OVERLEDEN DOOR ONDERKOELING
Volgens vrouwenrechtenorganisaties zijn de afgelopen tien jaar minstens tien uit huis verbannen vrouwen overleden door slangenbeten, onderkoeling of sterke bloedingen. Sinds 2005 is al een verbod van kracht, maar in het westen van het land was het gebruik toch nog hardnekkig.

LEES OOK In Nepal slapen menstruerende vrouwen op stal

Vrijwilligerswerk Nepal

Nepal na de Aardbeving

De Volkskrant beschreef een poosje geleden accuraat de situatie waar Nepal zich momenteel in verkeert na de verwoestende aardbeving. Ondanks dat wij weten wat goed en fout gaat is het toch altijd confronterend om de werkelijkheid onder ogen te zien. We zijn stappen aan het maken in de goede richting, maar er moeten nog vele stappen gemaakt worden om Nepal weer naar het oude niveau te brengen. En dan dreigt nog steeds het gevaar van nieuwe aardbevingen en dit hangt als een zwaard van Damocles boven Nepal. Dit artikel benadrukt nogmaals dat ons werk zijn nut heeft.

Lees hier het artikel in de Volkskrant

ISH Nepal