Vrijwilligerswerk Nepal

Verslag Astrid Dinneweth

Op zondagochtend 28 augustus 2016 worden Charlotte, Eline, Sarah, Charlotte en ik verwelkomd op de luchthaven van Kathmandu, waarna we met een privébusje naar ons eerste gastgezin worden gebracht. Hier zullen we 2 dagen verblijven terwijl we Nepalese les krijgen en een aantal toeristische zaken en lokale projecten bezoeken. Op die manier zien we waarin de organisatie investeert en leren we ook een aantal andere vrijwilligers ter plaatste kennen. Daarna vertrekken we richting Pokhara, waar we de komende tijd zullen meedraaien in een ziekenhuis. Opnieuw nemen we onze intrek in een gastgezin, dit keer bij Ramesh en zijn familie, die als een echte vader alles voor ons zou willen regelen. Uiteindelijk zullen we als stagiair in het Western Regional Hospital meevolgen. Hier konden we zelf kiezen op welke afdeling we graag wilden staan. Zo kozen wij respectievelijk voor materniteit, orthopedie, algemene geneeskunde en ikzelf koos voor spoed. Meteen wordt duidelijk dat de voorzieningen daar minder zijn en je moet leren roeien met de riemen die je hebt. De artsen proberen je wel zaken bij te brengen, aangezien ze naar je kennis peilen bij de verschillende patiënten, wat maakt dat je zeker iets opsteekt van de stage.

Het contrast met België is er wel. De dienst is natuurlijk wel een stuk primitiever dan bij ons, maar op zich hebben ze (wel verouderde) apparatuur, dus qua onderzoeken is het vrij gelijkend. Qua hygiëne is er natuurlijk wel een enorm verschil. Zo is er zelfs een muur volledig bekleed met schimmel en vocht en krijgen we af en toe ook een muis op bezoek. Op spoed kom ik allerlei soorten patiënten tegen, wat het wel boeiend maakt. De verschillende specialisaties komen hier aan bod. Een klein overzicht: veel verschillende breuken, wonden,  hartfalen, leverfalen (met vaak enorm veel ascites!), nierstenen, brandwonden, geïnfecteerde COPD, buiktyfus, slangenbeten, pneumonie,… en nog veel meer komen aan bod. Telkens krijg ik na de anamnese de kans om bloeddruk te nemen en het lichamelijk onderzoek (auscultatie, palpatie..) te doen. In Nepal komen aardverschuivingen vaak voor, ook patiënten die geraakt zijn door bliksem zijn er niet onfrequent. Dit alles, in combinatie met vreemde infectieziektes, slangenbeten en zo meer zorgen ervoor dat ik heel interessante zaken te zien krijg die in België niet echt voorkomen. Bovendien heb ik op die manier ook een aantal onsuccesvolle reanimaties gezien, aangezien de mensen vaak net te laat onze spoeddienst bereiken, dat is iets dat toch altijd bijblijft.

Na de stage was er zeker ook tijd genoeg om de prachtige omgeving te ontdekken, Pokhara is in vergelijking met Kathmandu een veel rustigere stad, waar je gezellig kan relaxen aan Lakeside (al dan niet met een cocktail of milkshake, wat altijd smaakt na de vele dal bhat).

Deel uitmaken van het spoedteam in een ziekenhuis in Nepal heeft ervoor gezorgd dat ik heel veel zaken gezien heb die ik wellicht in België weinig of niet zal tegen komen. Deze ervaring is zeker een aanrader voor geneeskundestudenten die graag wat andere facetten van het beroep en een andere aanpak met weinig middelen willen leren kennen.